سیروان صیدی
|
گوزن زرد ایرانی از شاخه طناب داران(Chordata)، رده پستانداران( Mammalia) راسته زوج سمان(Artiodactyla)، خانواده گوزنها، گونه گوزن زرد و زیر گونه گوزن زرد ایرانی ( C. Dama mesopotamica) می باشد. این جانور به صورت گروهی زندگی کرده و معمولاً شبگرد است . در اوایل صبح و اوایل غروب دارای فعالیت بیشتری بوده و اغلب در این ساعات به چریدن مشغول شده و در بقیه ساعات نشخوار می نماید. در ساعات چرا اغلب به دلیل ترس از دشمن به سرعت غذای خود را بلعیده و در مواقع استراحت در نواحی امن با آرامش شروع به جویدن و هضم غذا می نماید.غذاهای این جانور عبارتند از علوفه ، سرشاخه ها، میوه های مختلف و گیاهان جنگلی. در مواقع خطر به سرعت فرار نموده و با جست های بلند و فرار سریع از خطر می گریزد. در ضمن شناگر قابلی نیز می باشد. نوع ماده شاخ نداشته و نوع نر این زیر گونه دارای شاخهای نسبتاً بلند و پهنی می باشد که رشد شاخها از یک سالگی شروع شده و در دو سالگی شاخها نمایان می شوند. هر ساله در اواسط بهمن ماه شاخ ها افتاده و در محل شاخها فقط یک غده به جا می ماند که این غده در ابتدا متورم و پر خون شده سپس در فصل بهار محلی برای رشد شاخ جدید می گردد. شاخهای جدید در تابستان کامل شده و ظاهر بسیار زیبایی به حیوان می بخشند. رنگ زمینه بدن قهوه ای بوده در پهلوها رنگ روشن تری داشته، شکم، دم و زیر گردن آن سفید است.در فصل بهار و تابستان خالهای سفید و زیبایی در پشت و پهلوها ایجاد می شود که در اواسط پاییز با تغییر رنگ حیوان به خاکستری و بلندتر شدن موهای آن خالها کمرنگ تر می شوند. رنگ بدن ماده کمی تیره تر می باشد. همزمان با افتادن شاخها موهای حیوان نیز شروع به ریزش نموده و ظاهر حیوان در این فصل زشت و بیمار به نظر می رسد. طول بدن این حیوان در حدود 150 تا 240 سانتیمتر بوده و طول دم 16 تا 20 سانتیمتر می باشد. ارتفاع آن در ناحیه شانه ها 85 تا 130 سانتیمتر و وزن آن 50 تا 130 کیلو گرم است. در فصل جفت گیری که اغلب با جنگ نرها بر سر جفت یابی همراه است گوزن نر در اوج قدرت و زیبایی بوده و تاحدودی نیز حالت های عصبی از خود بروز داده و گردن آنها نیز اندکی متورم می شود. جفت گیر ی این گوزنها در اواسط شهریور ماه اتفاقگوزن زرد ایرانی از شاخه طناب داران(Chordata)، رده پستانداران( Mammalia) راسته زوج سمان(Artiodactyla)، خانواده گوزنها، گونه گوزن زرد و زیر گونه گوزن زرد ایرانی ( C. Dama mesopotamica) می باشد. این جانور به صورت گروهی زندگی کرده و معمولاً شبگرد است . در اوایل صبح و اوایل غروب دارای فعالیت بیشتری بوده و اغلب در این ساعات به چریدن مشغول شده و در بقیه ساعات نشخوار می نماید. در ساعات چرا اغلب به دلیل ترس از دشمن به سرعت غذای خود را بلعیده و در مواقع استراحت در نواحی امن با آرامش شروع به جویدن و هضم غذا می نماید.غذاهای این جانور عبارتند از علوفه ، سرشاخه ها، میوه های مختلف و گیاهان جنگلی. در مواقع خطر به سرعت فرار نموده و با جست های بلند و فرار سریع از خطر می گریزد. در ضمن شناگر قابلی نیز می باشد. نوع ماده شاخ نداشته و نوع نر این زیر گونه دارای شاخهای نسبتاً بلند و پهنی می باشد که رشد شاخها از یک سالگی شروع شده و در دو سالگی شاخها نمایان می شوند. هر ساله در اواسط بهمن ماه شاخ ها افتاده و در محل شاخها فقط یک غده به جا می ماند که این غده در ابتدا متورم و پر خون شده سپس در فصل بهار محلی برای رشد شاخ جدید می گردد. شاخهای جدید در تابستان کامل شده و ظاهر بسیار زیبایی به حیوان می بخشند. رنگ زمینه بدن قهوه ای بوده در پهلوها رنگ روشن تری داشته، شکم، دم و زیر گردن آن سفید است.در فصل بهار و تابستان خالهای سفید و زیبایی در پشت و پهلوها ایجاد می شود که در اواسط پاییز با تغییر رنگ حیوان به خاکستری و بلندتر شدن موهای آن خالها کمرنگ تر می شوند. رنگ بدن ماده کمی تیره تر می باشد. همزمان با افتادن شاخها موهای حیوان نیز شروع به ریزش نموده و ظاهر حیوان در این فصل زشت و بیمار به نظر می رسد. طول بدن این حیوان در حدود 150 تا 240 سانتیمتر بوده و طول دم 16 تا 20 سانتیمتر می باشد. ارتفاع آن در ناحیه شانه ها 85 تا 130 سانتیمتر و وزن آن 50 تا 130 کیلو گرم است. در فصل جفت گیری که اغلب با جنگ نرها بر سر جفت یابی همراه است گوزن نر در اوج قدرت و زیبایی بوده و تاحدودی نیز حالت های عصبی از خود بروز داده و گردن آنها نیز اندکی متورم می شود. جفت گیر ی این گوزنها در اواسط شهریور ماه اتفاق می افتد
سیروان صیدی + نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در شنبه سوم اسفند 1387 و ساعت
22:28 |
فرسایش یک پدیده تسطیح کننده سطح زمین است . مهمترین نیروهای ایجاد فرسایش آب و باد هستند با توجه به خسارت زیادی که از طریق فرسایش آبی و به خصوص فرسایش خندقی، در اراضی کشاورزی ایجاد می شود لزوم بررسی، مطالعه و مدیریت حوضه های آبخیز و جلوگیری از تخریب اراضی در راستای توسعه پایدار، در مناطقی مثل استان کردستان حس می شود . برای شناسایی مناطق تحت تاثیر فرسایش خندقی از عکس های هوایی 1:40000، بازدید صحرایی و عملیات گسترده میدانی با استفاده از GPS، استفاده و نقشه پراکنش فرسایش خندقی تهیه می گردد . سپس عواملی مانند سنگ شناسی، شیب، منابع و قابلیت اراضی، جهت شیب و کاربری اراضی مورد بررسی قرار می گیرد . در این زمینه و در سطح استان مطالعاتی توسط مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی و نیز توسط برخی از فارغ التحصیلان از جمله اینجانب صورت گرفته، که متاسفانه در زمینه مدیریت و تثبیت و جلوگیری از تخریب اراضی، کارهای بسیار اندکی صورت گرفته است . امید است با توجه به این امر بسیار مهم، به وظیفه خود نسبت به تحویل منابع ملی به شیوه درست به آیندگان عمل نمائیم . سامان جوانرودی + نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در شنبه سوم اسفند 1387 و ساعت
22:26 |
طبق یک بررسی کلی تاکنون حدود 60 دستگاه آزمایشی بیوگاز به شکل های مختلف در ایران ساخته شده و مورد بهره برداری قرار گرفته است. مدت زمان بهره برداری و اینکه چه تعداد از این دستگاه ها در حال بهره برداری است ، مشخص نیست. اولین «گوارنده» تولید گاز متان در ایران در روستای نیازآباد استان لرستان در سال 1354 ساخته شده است. این دستگاه با ظرفیت 5 متر مکعب در روز قرار بود با استفاده ار فضولات گاوی روستا ، بیوگاز مصرفی حمام آنجا را تأمین کند. در سال 1359 دو واحد کوچک تولید بیوگاز آزمایشی در دانشگاه بوعلی سینای همدان احداث گردید که از فضولات کشتارگاه و فضولات دامی استفاده می کرد. دانشگاه صنعتی شریف در سال 1361 یک واحد 3 مترمکعبی بیوگاز را به صورت آزمایشی با فضولات گاوی مورد مطالعه قرار داد. از آن پس معاونت انرژی وزارت نیرو و بخش انرژی های نو سازمان انرژی اتمی ایران در سال های 1361 تا 1365 فعالیت های تحقیقاتی خاصی را در این زمینه انجام داده اند. از آن به بعد 10 واحد بیوگاز توسط معاونت انرژی وزارت نیرو در سیستان و بلوچستان و کردستان ساخته شد. برنامه استفاده از بیوگاز در قسمت واحد انرژی و عمران وزارت جهاد کشاورزی مطرح شد و در پی آن مطالعاتی در شهرهای مختلف کشور انجام گرفت که دستاورد آن ایجاد 40 واحد آزمایشی در 9 استان کشور بود.به هر صورت طی سال های اخیر با توسعه تحقیقات علمی در کشور، مطالعات پراکنده ای در زمینه بیوگاز به عمل آمده است و امید می رود با توجه به تجربیات کسب شده ، مراحل بعدی کار نیز به صورت علمی کاربردی ادامه یابد گرداورنده :سیروان صیدی + نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387 و ساعت
10:37 |
برای تولید بیوگاز در مناطق روستایی و مجتمع های کشاورزی و دامپروری می توان اقدام به ساخت دستگاه بیوگاز کرد که ساخت آن بسیار آسان و از بخش های زیر تشکیل شده است: - تانک تخمیر: تانک تخمیر، بخش اصلی دستگاه بیوگاز است که معمولاً به شکل استوانه و از جنس آجر و یا بتون ساخته می شود. این تانک را می توان یا به صورت کامل درون زمین و یا بخشی از آن را در روی زمین ساخت. مواد زاید آلی پس از ورود به تانک به مدت یک تا دو ماه در آن نگهداری می شوند. در طول این مدت، مواد زاید آلی درشرایط بی هوازی و براثر فعالیت باکتری ها تجزیه می شوند. نتیجه این تجزیه، تولید بیوگاز و مقداری بیوماس است که با تخلیه مرتب بیوماس و و اضافه کردن مواد زاید جدید در تمام روزهای سال می تواند ادامه داشته باشد. - محفظه گاز: این محفظه به صورت سرپوشی شناور یا ثابت از جنس فلزی یا بتونی در روی بخش فوقانی تانک تخمیر قرار می گیرد. گازهای تولیدی در تانک تخمیر در بخش زیر این سرپوش جمع می شود که از طریق لوله کشی می توان آن را به نقطه مصرف انتقال داد. نکته مهم در باره این محفظه این است که از افزایش فشار گاز در این محفظه جلوگیری شود؛ بنابراین با نصب فشار سنج در این محفظه می توان فشار گاز را کنترل کرد. - لوله های ورودی و خروجی: هدف از لوله های ورودی و خروجی در دستگاه بیوگاز، ورود مواد خام و تخلیه بیوماس از تانک تخمیر است. جنس لوله ها را می توان از نوع پلاستیکی یا بتونی انتخاب کرد. در مناطق روستایی هر خانوار می تواند به طور انفرادی یک دستگاه بیوگاز داشته باشد و یا چند خانوار ساکن در کنار هم می توانند به طور اشتراکی یک دستگاه بیوگاز بسازند. براساس محاسبات انجام شده، کود حاصل از سه راس گاو و یا چند راس گوسفند پاسخ گوی تولید گاز مصرفی هر خانوار در طول سال است. که این میزان تولید گاز، حدود ۵۰۰ لیتر به ازای هر کیلوگرم فضولات تجزیه شده است. بهره برداری و نگهداری از دستگاه بیوگاز به مهارت خاصی نیاز ندارد و هرکس به راحتی می تواند از آن استفاده کند. با توجه به موارد یادشده، لزوم برنامه ریزی برای گسترش منابع انرژی غیرنفتی و استفاده از انرژی های نو در کشورمان به خوبی احساس می شود. با انجام مطالعات و تحقیقات و مشارکت در ساخت دستگاه های بیوگاز در مناطق روستایی می توان در مصرف سوخت های نفتی به شدت صرفه جویی کرد. گرداورنده :سیروان صیدی + نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387 و ساعت
10:35 |
روشهای تولید کود کمپوست » 2 روش عمده برای تولید کمپوست وجود دارد: الف- روش دراز مدت : یک روش قدیمی و اولیه بوده و برای تولید کمپوست به منظور کشت قارچ در سطح تجاری مناسب نیست. البته به علت گرانی تکنولوژی روش کوتاه مدت، در بیشتر کشورهای آسیایی هنوز از روش دراز مدت برای تهیه کمپوست استفاده می گردد. تهیه کمپوست با این روش دارای مراحل ذیل می باشد: 1- خیس کردن کاه و کلوش: اولین گام در تهیه کمپوست خیس کردن کاه و کلوش می باشد در این روش کلوش مصرفی را به صورت لایه نازک در سطح سوله پخش می نمایند و با پاشیدن آب فراوان بر روی آن طی مراحل مختلف آن را خیس می نمایند به نحوی که کاملا اشباح از آب شود و نتواند آب بیشتری را جذب نماید، به این ترتیب در این مرحله رطوبت کاه به 75% می رسد. یک تُن کاه خشک تقریباً نیاز به 5000لیتر آب برای رسیدن به نقطه اشباح دارد. 2- مخلوط کردن و قالب زدن کمپوست: مرحله دوم کار پس از خیس نمودن کاه و کلوش اضافه کردن تمام مکملهای غذایی به جز پودر سنگ گچ به کمپوست می باشد که باید به صورت یکنواخت در سطح کاه انجام شود که این مواد باید به خوبی مخلوط شود، پس از مخلوط نمودن مکملهای غذایی با کمپوست، مخلوط را به صورت یک توده به ارتفاع 1 متر و عرض 1 متر روی هم انباشته می نمایند که در اصطلاح این عمل را قالب زنی نام دارد. در مرکز کمپوست حرارت 59 الی 60 درجه می باشد. عمل قالب زنی میتواند با دست یا به کمک قالبهای مخصوص و با استفاده از تراکتور صورت بگیرد. اندازه ابعاد قالب کمپوست بستگی به اندازه قطعات کاه و کلوش و دمای هوا دارد. هر چه قطعات کاه و کلوش بزرگتر باشد و هوا سردتر باشد نیاز به قالب های بزرگتر می باشد ( 1 × 5/1 ). 3- برگرداندن کمپوست: به منظور بدست آوردن کمپوستِ مناسب و اطمینان از تأمین درجه حرارت مطلوب ( 70 تا 75 درجه سانتیگراد)ضروری می باشد. همچنین برای جلوگیری از عمل تخمیر زیاد کمپوست و تامین مواد غذایی مورد نظر باید طی مراحل تهیه کمپوست چندین مرحله عمل قالب زنی و برگرداندن کمپوست صورت گیرد. گرداورنده :سیروان صیدی + نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387 و ساعت
10:32 |
170 طرح كشاورزي كردستان بهرهبرداري ميشود خبرگزاري فارس: رئيس سازمان جهاد كشاورزي كردستان گفت: به مناسبت سيامين سالگرد پيروزي انقلاب و دهه مبارك فجر، 170 طرح مختلف كشاورزي در كردستان به بهرهبرداري ميرسد. ابراهيم حسننژاد امروز در گفتگو با خبرنگار فارس در سنندج اظهار داشت: اين طرحها شامل 66 طرح بهبود توليدات دامي، 37 طرح آب و خاك، 19 طرح شيلات، 15 طرح بهبود توليدات گياهي، 14 طرح سازمان تعاون روستايي، 11 طرح منابع طبيعي و آبخيزداري، پنج طرح دامپزشكي و سه طرح صنايع كشاورزي و مكانيزاسيون است. وي افزود: همچنين براي اجراي اين طرحها 245 ميليارد و 666 ميليون و 800 هزار ريال اعتبار هزينه شده كه 69 ميليارد ريال آن تسهيلات بانكي بوده و 37 ميليارد ريال ديگر آن از سهم بخش خصوصي و 141 ميليارد ريال آن از محل منابع اعتبارات عمراني دولت هزينه شده است. رئيس سازمان جهاد كشاورزي كردستان در ادامه يادآورشد: با بهرهبرداري از اين طرحها زمينه اشتغال 2 هزار و 274 نفر به صورت مستقيم و يكهزار و 30 نفر به صورت غيرمستقيم فراهم كرده است. حسن نژاد اضافه كرد: با اجراي اين طرحها 15 هزار خانوار از خدمات اين طرحها بهرهمند ميشوند. وي ميزان اعتبار هزينه شده براي 66 طرح بهبود توليدات دامي را 101 ميليارد و 489 ميليون ريال عنوان كرد و افزود: براي اجراي اين طرحها 654 نفر به صورت مستقيم شغل ايجاد شده است. حسننژاد با اشاره با اينكه براي اجراي سه طرح صنايع كشاورزي 20 ميليارد و 5 ميليون و 760 هزار ريال اعتبار هزينه شده است، گفت: اين طرحها زمينه اشتغال 48 نفر را فراهم كرده است. وي در پايان تصريح كرد: براي اجراي 37 طرح آب و خاك در استان 39 ميليارد و 257 ميليون ريال اعتبار هزينه شده و زمينه اشتغال يك هزار و 217 نفر را به صورت مستقيم ايجاد كرده است گردآورنده: سمیه استادی + نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در یکشنبه بیستم بهمن 1387 و ساعت
11:38 |
هویج حلقه شده شبیه چشم انسان است مردمک و عنبیه و خط موربی که به چشم می رسد مانند چشم انسان می باشد تحقیقات نشان می دهد که مصرف هویج باعث افزایش جریان خون در عملکرد چشم می شود. هویج حلقه شده شبیه چشم انسان است مردمک و عنبیه و خط موربی که به چشم می رسد مانند چشم انسان می باشد تحقیقات نشان می دهد که مصرف هویج باعث افزایش جریان خون در عملکرد چشم می شود. وقتی گوجه فرنگی را از وسط دو نیم می کنند چهارتا خانه می بینید که قرمز است و دقیقا مثل قلب است که آن هم قرمز است و چهار تا بخش مجزا دارد تحقیقات نشان داده است که گوجه فرنگی خون را تصفیه می کند. گردآورنده: نسرین رستمی ارسال لینک به آئیریانا:
+ نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در یکشنبه بیستم بهمن 1387 و ساعت
10:25 |
در اين تحقيق تاثير درجه برودت در نگهداري و روش انجماد بر مقدار ويتامين C، آنتوسيانين، اسيديته، واكنش (pH) و همچنين ارزيابي حسي در توت فرنگي رقم كردستان (ايران)، با استفاده از دو روش انجماد كند در 20- درجه سانتيگراد در منجمد كننده خانگي (فريزر) و انجماد سريع با ازت مايع در 50ـ تا 100ـ درجه سانتيگراد در سه درجه حرارت نگهداري 12ـ، 18- و 24- درجه سانتيگراد، به مدت سه ماه مورد مطالعه و بررسي قرار گرفت. نتايج حاصل نشان داد كه بيشترين مقدار كاهش ويتامين C در 15 روز اول نگهداري است. اين كاهش به ميزان 64.5 ، 10.7 و 8.9 درصد به ترتيب در سه درجه حرارت 12-، 18- و 24- درجه سانتيگراد بوده و اختلاف معني داري بين آن در 18 -و 24- درجه سانتيگراد و همچنين روش انجماد وجود نداشت. درصد كاهش آنتوسيانين در اين سه درجه حرارت به ترتيب 40.2، 34.3 و 17.6 درصد بوده است. شاخصهاي اسيديته و واكنش (pH) و در درجه حرارت 18- و 24- درجه سانتي گراد اختلاف معني داري نشان نداد. همچنين شاخص واكنش (pH) در روش انجماد كند، اختلاف معنيداري داشته كه احتمالا مربوط به تغيير تركيبات "مواد بافري" در روش انجماد كند مي باشد. بنابراين از نتايج حاصله چنين بر ميايد كه نگهداري توت فرنگي منجمد (رقم كردستان ايران) در 12- درجه سانتيگراد باعث كاهش شديد شاخصهاي كيفي آن شده ليكن در درجات 18- و 24- درجه سانتيگراد كيفيت توت فرنگي منجمد در سطح بالايي حفظ ميشود. گردآورنده: سمیه استادی + نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در یکشنبه بیستم بهمن 1387 و ساعت
10:16 |
دسته بندی فضاهای سبز موجود ،نخستین مرحله ای است که باید در سیاست طراحی ، احداث و نگهداری فضاهای سبز عمومی یک شهر اجرا شود. با اتخاذ این شیوه ،مدیران منتخب محلی و مقاطعه کاران می توانند برای جوابگویی به احتیاجات ،روشها وراههای مخصوصی بیابند. عمل دسته بندی شامل مراحل زیر است : - صورت برداری از فضاهای سبز،نمایش این صورت برداری به صورت نقشه و نقشه برداری - تحلیل کاربردهایی که این فضاها در زمان بررسی داشته اند(وجود تجهیزات) موجودی فضای سبز دارایی سبز یک شهر صرف نظر از فضاهای سبزی که توسط شهرداری اداره می شوند ، از مجموع فضاهای خصوصی ، فضاهای کوچک دارای گیاهان خود روی ،وزمینهای متعلق به دولت یا اداره ای خاص تشکیل می شود. اشاره به این موضوع مهم است که فضاهای سبز عمومی تنها قسمت کوچکی از تمام پوشش گیاهی شهری را تشکیل میدهند. می توان از کلیه فضاهای سبز موجود در شهر صورت برداری کرد. در این حالت باید پس از شمارش فضای سبز انها را به صورتی روشن ومنطقی ، برحسب کاربرد،طبیعت یا مساحت ، برای هر محله و منطقه جغرافیایی طبقه بندی کرد. بهتر است این صورت برداری را تا دسته بندی گیاهان متفاوت در فضاهای معدنی یا فضاهای سبز گسترش داد. کیفیت زندگی در اکثر شهرها به فضاهای سبز ، باغها وپارکهای خصوصی ان بستگی دارد. نابودی تدریجی این فضاها به طرق گوناگون ،پس از مدت معینی باعث تغییر شرایط زیست محیطی این شهرها میشود. طبقه بندی فضاهای سبز موجود در شهر کاربردها و نوع فضاهای سبز شهری معیارهایی برای طبقه بندی هستند که مانند صورت برداری کلی موجب شناخت دقیق دارایی سبز شهر خواهد شد. بدین ترتیب خواهیم توانست پارکها و باغچه های میادین ، باغچه های محلی ، فضاهای سبز مخصوص - از قبیل فضاهای مجهز به وسایلی بری کمپینگ ، باغ وحش و قبرستان - فضاهای سبز وایسته به مدارس ،دانشگاهها ،شهرکها و مجتمع های مسکونی ، درختکاری های ردیفی و فضاهای سیز منظره ای را تشخیص دهیم . گردآورنده: نسرین رستمی + نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در یکشنبه بیستم بهمن 1387 و ساعت
10:14 |
گردآورنده: سیروان صیدی + نوشته شده توسط جاهده تکیه خواه در یکشنبه سیزدهم بهمن 1387 و ساعت
17:40 |
|
|